تعرفه ترجیحی تیغ دولبه

اغلب اتحادیهای اقتصادی نهایتا طی مراحل تکاملی خود به اتحادیه های سیاسی تبدیل شده و یا بسیار به آن نزدیک می شوند. هدف اساسی از تشکیل بلوک های اقتصادی مذکور ایجاد جریان آزاد مبادلات تجاری و پولی  فی مابین کشور های عضو اتحادیه می باشد.اولین اقدامات مورد انجام در این خصوص ایجاد تعرفه ترجیحی فی مابین کشورهای عضو به معنی کاهش تعرفه واردات و صادرات در خصوص کالاهای انتخابی و مورد توافق طرفین تقریبا به 10% درصد تعرفه همان کالا برای کشورهای ثالث می باشد.

به طور مثال اگر کالایی برای ورود به کشور مبدأ دارای تعرفه واردات به هر شکل اعم از حقوق گمرکی و سود بازرگانی و سایر موارد مشابه باشد در صورتیکه کالای مذکور از کشور طرف قرارداد در لیست تجارت ترجیحی باشد عموما به 10% همین مبلغ کاهش می یابد. همانگونه که همه اعضای محترم صنف تولید کنندگان پروفیل یو پی وی سی دروپنجره  و عوامل مرتیط دولتی و سایر عوامل ذیربط و ذی مدخل مطلع هستند صنعت پروفیل upvcدر حدود 10 سال گذشته با ایجاد تعداد زیادی واحد  تولید کننده پروفیل در کشور ایران راه اندازی گردیده و شروع به کار نموده است .

با توجه به جوان بودن این صنعت در کشور و مزایایی که از طریق توسعه و گسترش مصرف آن در کشور به وجود خواهد آمد از قبیل صرفه جویی در مصرف حامل های انرژی( گاز، گازوئیل ، نفت،برق) و صرفه جویی در مصرف آب مورد نیاز ایجاد سرمایش ساختمان ها و سایر مزایایی که در حوصله این مقاله نیست علی الاصول این صنعت  بایستی مورد حمایت ارکان تصمیم گیرنده کشور قرار گیرد، از طرف دیگر با توجه به ایجاد تحریم های ظالمانه در حوزه اقتصاد ی به طور عام از قبیل مبادلات تجاری، مبادلات پولی و مالی و مبادلات دانش فنی و امکان پذیرش سرمایه خارجی بر کشور تحمیل گردیده. برخی از کشورهای همجوار موقعیت مناسب در تجارت با ایران پیدا نموده و از موقعیت استفاده و گاها سوءاستفاده می نمایند.

یکی از این کشورها کشور ترکیه می باشد که در واقع به دروازه های ورود اغلب کالاهای مورد نیاز کشور تبدیل گردیده است و همین موضوع امتیاز خاصی به این کشور داده است که در چانه زنی های تجاری و مالی موقعیت خاص تری پیدا کند. از شوخی روزگار آنکه در صنعت پروفیل upvc رقیب اصلی بازار داخلی و تولید کنندگان داخلی همین تولیدات پروفیل کشور ترکیه می باشد. جدا از بحث کیفیت کالا از نظر رعایت استانداردها و شرایط دیگر که بحث مفصل است و در این مقال نمی گنجد، موضوع اصلی ایجاد بلوک اقتصادی و توسعه تجارت فی مابین کشور ایران و ترکیه و در همین راستا ایجاد تعرفه ترجیحی برای واردات حدود 200 قلم کالا از ترکیه می باشد. به یاد دارید که پس از تلاش فراوان انجمن صنایع پروفیل یو پی وی سی دروپنجره ایران  در سال 89،90 و 91 موفق شدیم تعرفه واردات پروفیل را از کشورهای دیگر من الجمله ترکیه از 10 درصد به 32% افزایش دهیم  اما در سال 1393 بدون اطلاع به صنف و نظرخواهی از آن ها مطلع گردیدیم حقوق گمرکی به 10% و 6% در دو ردیف کاهش پیدا نموده است. لذا با تلاش فراوان انجمن و دستاندرکاران و طی مراحل سخت و دشوار شرکت در کمیسیون های تخصصی مربوطه با مجاب کردن مسئولین ذی ربط موفق به افزایش تعرفه مذکور به 20% در سال جاری گردیدیم.در حال حاضر بحث تخصیص تعرفه ترجیحی و محاسبه حقوق گمرکی و سود بازرگانی به نرخ ترجیحی مبحث دیگری است که در این خصوص بین انجمن و وزارت صنعت،معدن و تجارت مکاتبات بسیاری در جریان بوده و با مساعدت مسئولین صنعت کشور خصوصا وزیر محترم صنعت، معدن و تجارت آقای مهندس نعمت زاده و معاونت ایشان آقای مهندس صالحی نیا بحث استفاده از ارز متقاضی در مبادلات مذکور مطرح و انشاءالله اجرائی می گردد.

اما زنگ خطری در تهدید این صنعت نوپا به صدا درآمده و آن درج این کالا( پروفیل upvc)در لیست 200 قلمی تعرفه ترجیحی فی مابین کشور ایران و ترکیه می باشد که در این صورت تعرفه 20 درصدی به 2 % قابل کاهش است.در این صورت ما می توانیم فکر کنیم برای واردات پروفیل هیچ عوارضی وجود ندارد، حال سوال اینجاست چگونه می توان در مقابل این به نوعی آزاد سازی برای واردات پروفیل ،صنعت نوپایی را بر پا نگاه داشت؟. بر کسی پوشیده نیست که رکود بر اقتصاد کشور  به اذعان شواهد صدها پژوهش علمی، مناظرات،اخبار روزانه، حاکم است و این رکود بر پیشرانه اصلی اقتصاد ایران یعنی صنعت ساختمان دو چندان سایه افکنده است و به تبع آن کمر صنایع زیر مجموعه صنعت ساختمان من الجمله پروفیل را خم نموده است.

از این بابت دو لبه بودن تعرفه ترجیحی آشکار می گردد. این تیغ اگر به درستی استفاده نشود ایران را به بهشت واردات از کشور ترکیه تبدیل نموده  و میخ آخر را بر تابوت  تولید پروفیل upvc خواهد کوبید.البته متذکر می گردم با صحبت های اینجانب و اعضاء هیئت مدیره انجمن صنایع پروفیل یو پی وی سی  با جناب آقای صالحی نیا ایشان با اشراف به  صنعت به طور عام و این صنعت به طور  خاص قول هایی مبنی بر مبذول نمودن تمام تلاش برای اینکه این کالا از صف کالاهای ترجیحی خارج و یا مسکوت بماند داده اند. اما هنوز به نتیجه مطلوب در این خصوص نرسیده ایم. لذا توجه تمام دست اندرکاران این صنعت و دست اندرکاران دولتی در صنعت را به این تذکر جلب نموده و استدعا داریم ما را دریابند.